|
|
| |
De
meeste klassieke reclame beantwoordt niet meer aan de
verwachtingen van consumenten, en ook niet aan die van
fabrikanten. Communicatieprofessionals zoeken naar alternatieven,
en hebben in Buzz Marketing een ei van Columbus gevonden.
Dit artikel is bestemd voor die 37% van de marketing professionals
die niet weten wat Buzz Marketing eigenlijk is (cijfer
uit de Jaarlijkse Marketing Enquête 2005). En voor
alle anderen die dit fenomeen met een kritisch oog willen
bekijken.
Het ziektebed van traditionele marketing communicatie.
Traditionele marketing communicatie kreunt al een tijd
onder het gewicht van ongeloof, onaantrekkelijkheid en
ongewenstheid. Al jaren lezen we studies die ons vertellen
dat consumenten onvoldoende aandacht besteden aan al die
dure reclameboodschappen. En ook dat die boodschappen
minder en minder overtuigingskracht bezitten.
Fabrikanten vechten met zijn allen om een steeds verminderende
hoeveelheid aandacht voor de traditionele boodschappen
via de traditionele kanalen.
Onderzoek over het effect van traditionele media, zoals
TV, wijst in 2 richtingen. Zo ook bijvoorbeeld een recente
studie uitgevoerd aan de Universiteit van Amsterdam, waar
uit camera-onderzoek bleek dat slechts één
van de vijf reclameminuten aandachtig wordt bekeken. Camera’s
in honderd huiskamers registreerden dat 43% van de reclamezendtijd
vanuit de zetel wordt ondergaan zonder op te letten, tel
daarbij de mensen die de afwas doen, of een biertje halen,
en je weet het wel. Maar, zo stellen de onderzoekers,
er is ook nog zoiets als een indirect effect. Het horen
van reclameboodschappen is misschien niet zo sterk als
het actief bekijken van een commercial, maar het werkt
wel op het consumentengeheugen, en dus hopelijk ook op
de inhoud van het winkelkarretje. We kunnen ons dan wel
de vraag stellen waarom adverteren op TV stukken duurder
is dan op radio, als we uiteindelijk toch hetzelfde effect
sorteren? En we kunnen ons met zijn allen wel wijsmaken
dat ook het enkel horen van de boodschap een mooi resultaat
is… maar het blijft toch een doekje voor het bloeden.
Niet alleen hebben mensen minder aandacht voor commerciële
boodschappen. Die boodschappen worden ook minder geloofd.
Reclame is ontmaskerd, mensen kennen de trucs. Meer en
meer richten consumenten hun aandacht op hun eigen netwerk,
om daaruit de informatie te halen die ze zoeken. ‘Word
of mouth’ is belangrijker dan ooit. In 2001 publiceerden
McKinsey & Company nog een rapport waarui bleek dat
67% van de verkoop van Amerikaanse consumentengoederen
beïnvloed wordt door mond aan mond reclame .
Moeten we communicatie als marketinginstrument heruitvinden?
En zoja, hoe?
Het charme-offensief van communicatieprofessionals:
emotie emotie emotie.
Marketing professionals en communicatiemensen zitten natuurlijk
niet stil. Ze ondernemen krachtige pogingen om de consument
terug te winnen. Kijk bijvoorbeeld naar de Lovemarks theorie
van Saatchi&Saatchi. Lovemarks zijn volgens Kevin
Roberts de toekomst van merken. Enkel de merken die erin
slagen ‘loyalty beyond reason’ op te bouwen,
zullen overleven. Lovemarks zijn merken die voor individuele
consumenten hoog scoren op respect én op ‘liefde’.
Respect is daarbij een basisvoorwaarde, die inspeelt op
het rationele. Liefde is uiteraard een emotionele aangelegenheid,
die -meer nog dan het rationele- invloed op onze acties
(en dus ook koopgedrag) uitoefent. Mysterie, sensualiteit
en intimiteit vormen de sleutelwoorden tot het Lovemark-denken.
De boodschap is ervoor te zorgen dat je niet enkel het
meest gerespecteerde merk op de markt bent, maar ook het
meest geliefde.
Maar de vraag blijft leven: is dit genoeg? Zullen betere,
met meer empathie en intimiteit gemaakte reclameboodschappen
de aandacht van de consument opnieuw opeisen? Kunnen ze
de kloof dichten? Zijn ze geloofwaardig omdat ze grappig,
lief, emotioneel, of onderhoudend zijn?
Reclame in vermomming: ze is er wel maar je ziet
ze niet.
Aandacht krijgen van consumenten betekent de juiste kanalen
gebruiken, op de juiste manier. Het aantal kanalen, zeg
maar media, is quasi onuitputtelijk. Nagenoeg alles is
geschikt om als medium reclameboodschappen te dragen.
Niet enkel de traditionele billboards en TV commercials:
we hebben reclame in openbare toiletten, op de grond in
winkels, op bordjes aan een ziekenbed, … Alles wat
los of vast zit, wordt indien mogelijk commercieel ingeschakeld
in de kruistocht voor de aandacht van de consument.
Maar wat zien we? Dat hoe luider en frequenter er geroepen
wordt, hoe hardnekkiger consumenten de ogen afwenden.
Om dat te omzeilen, is men reclame gaan maken die geen
reclame leek.
‘Product placement’ in films en reality TV
shows is daarvan een mooi voorbeeld. Of het ceëren
van eigen content, programma’s gefinancierd door
bedrijven en merken. De Amerikaanse moeder van Idool bijvoorbeeld,
American Idol, werd gefinancierd door Ford en Coca Cola.
De deelnemers reden in een Ford Focus, de deelnemers en
juryleden dronken Coke uit rode bekers met het Coke logo.
Coca Cola drukte ook zijn stempel op de rood-witte banken
en op de Red Room (verwijzing naar de Green Room –
de artiestenfoyer).
Ook de integratie van producten en merken in boeken is
een vorm van product placement (zo moest Fay Weldon aan
storm over zich laten gaan toen ze voor een rond bedrag
aanvaardde een boek te schrijven waarin het merk Bulgari
voorkwam). TV talkshows worden ingezet om mensen (vaak
bekende koppen) over merken te laten praten, uiteraard
tegen betaling door de betreffende merken.
De reclame is er wel, maar je ziet ze niet. Of toch? Mensen
zijn natuurlijk niet achterlijk, en ze reageren niet altijd
even positief op deze ‘slinkse’ manieren van
fabrikanten om beslissings- en koopgedrag te beïnvloeden.
Meer zelfs, het vermommen van reclameboodschappen druist
regelrecht in tegen de vraag van consumenten naar eerlijke
communicatie. Geloofwaardigheid koop je er in ieder geval
als merk niet mee.
Aandacht krijgen is aandacht verdienen
We weten dat mensen meer tijd doorbrengen op het internet,
tijd die ze spenderen aan communicatie (chat, messenger,
e-mail), informatie en entertainment. Deze online aandacht
gaat in de eerste plaats ten koste van aandacht voor TV.
Het internet biedt elk individu natuurlijk een gigantische
hefboom voor zijn persoonlijke contacten en netwerk. Dat
is immers niet langer beperkt tot dorp of stad en de directe
omgeving. Terwijl mensen dus de blik van traditionele
commerciële communicatie afwenden, krijgen ze er
een veelheid aan ‘peer-to-peer’ communicatie
bij. Tegelijkertijd zien we dat het belang van die contacten
toeneemt, en dat ze vaak even belangrijk zoniet belangrijker
zijn in het nemen van koopbeslissingen.
Business Week en EURO RSCG onderzochten in 2002 de belangrijkste
invloeden in de C-suite (CEO’s en CIO’s):
een meerderheid van de meer dan 300 geënquêteerde
topmanagers verlaten zich voornamelijk op collega’s,
zakelijke compagnions en leden van hun directe families
wanneer ze zich binden aan producten, diensten en merken.
En zij zijn niet de enigen.
Influencers en opinion leaders: kijk uit voor
bloggers.
Gedurende lange tijd hebben massamedia de rol van opinion
leaders ingevuld. Het stond in de krant, dus was het waar.
We zagen de beelden op TV, dus het gebeurde echt.
Orson Welles bewees al op 30 oktober 1938 met zijn radioversie
van War of the Worlds (de fake aanval van marsmannetjes
op Amerikaans grondgebied) dat niet alles wat massamedia
als boodschap verspreiden, juist is. Maar mensen geloofden
het wel, en liepen in shock hun huizen uit.
Massamedia genieten van een ‘aangeboren’ credibiliteit.
Of tenminste, tot voor kort genoten ze daarvan. Ondertussen
kent men de politieke kleur van de media en de business
agenda’s van hun eigenaars. Ook de boodschappen
die bedrijven verspreiden botsen vaak op een muur van
ongeloof en kritiek. Als we de booschappers niet meer
vertrouwen, en ook de boodschap niet, wie dan wel?
Ondertussen is er naast het reguliere nieuwscircuit een
parallelle wereld van bloggers ontstaan, individuen die
online in real time hun eigen visie op de actualiteit
verkondigen in weblogs. Sommige van die blogs trekken
dagelijks meerdere duizenden lezers. Een doorwinterd reclameman
zoals Steve Hayden (de man achter ‘1984’ van
Apple en vice chairman van Ogilvy & Mather) waarschuwt
adverteerders in een interview met Fortune voor de impact
van blogs. Hij stelt dat weblogs belangrijk zijn om de
volgende redenen:
1. Blogs kunnen dienen als een vertrouwde informatiebron.
Ongeacht wat een adverteerder roept: op weblogs is de
waarheid te vinden. Een advertentie kan namelijk een mooi
en aantrekkelijk beeld van een product/dienst/bedrijf
schetsen. Maar bloggers geven hun ongezouten mening over
nieuwe producten en diensten.
2. Blogs voorzien bedrijven van betrouwbare feedback.
Let als marketeer goed op de uitspraken die gedaan worden
op een blog. Soms zijn ze overdreven en uitvergroot, maar
er zit wel een kern van waarheid in.
3. Blogs zijn een uitlaatklep voor tevreden en ontevreden
klanten.
Een blog laat ruimte voor zowel positieve als negatieve
commentaren. Beide zijn nuttig en nodig voor het bedrijf
in kwestie.
4. Blogs zijn een 'check op werkelijkheid'.
Blogs corrigeren het beeld dat vaak in traditionele reclame
wordt opgehangen van een merk/product/fabrikant. Wat dat
betreft zijn ze complementair, en vervolledigen ze het
verhaal.
5. Via blogs kunnen fabrikanten een belangrijk publiek
bereiken.
Bedrijven die zich concenteren op opinion leaders hebben
een streepje voor. Zij bereiken indirect ook een grote
groep eindgebruikers, maar doen dat op aanbeveling van
bloggers. Wat een positieve attitude stimuleert.
Mensen zoeken voorbeelden om naar op te kijken, aspiratie
is nog steeds de kern.
Mediafiguren, bloggers, sportlui, aantrekkelijke hippe
mooie mensen, etc. spelen een belangrijke rol in communicatie.
Omdat ze identificatie stimuleren. Bewust of onbewust
spiegelen wij ons allemaal aan onze voorbeelden. Voor
veel mensen zijn die voorbeelden publieke figuren, of
personages uit films of soaps.
Vandaag zien we een shift in de aspirationele waarde van
de ‘traditionele’ voorbeelden. Beroemdheden
zijn niet noodzakelijk sterker dan een blogger of een
persoonlijke kennis. Ondertussen weten we hoeveel Nicole
Kidman heeft verdiend aan het inblikken van de Chanel
N°5 commercial (2mio £). Wie zegt dat de sterke
maar ‘gewone’ vrouwen uit de Dove campagnes
minder aspirationele waarde hebben dan de glamour actrice?
Buzz Marketing kan een sterk effect creëren, omdat
het precies de echte beïnvloeders zal identificeren,
en benutten. Ook al zijn de regels van reclame veranderd,
en heeft traditionele reclame aan geloofwaardigheid en
impact ingeboet, de rol van aspiratie in communicatie
blijft staan als een huis.
Wat is Buzz Marketing?
Marketing professionals hebben deze opwaardering van ‘word
of mouth’ uiteraard ook gezien. En marketeers zouden
gaan marketeers zijn als ze geen concept zouden uitdenken
om hierop in te spelen: Buzz Marketing.
“De kern van Buzz is een opvatting dat de natuurlijke,
spontane netwerken waaruit het sociale universum bestaat
de meest effectieve manier is om mensen te bereiken op
een zinvolle manier. Mensen willen zich verbonden voelen.
Ze willen graag informatie, ideeën en meningen delen.
De post, de telefoon, de gedeelde ervaring van radio en
televisie en het World Wide Web met zijn zo toepasselijke
naam vormen het bewijs dat onze maatschappijen afhankelijk
zijn van communicatie via netwerken. Deze sociale webben
hebben belangrijke implicaties in de mondiale marktplaats
van tegenwoordig.
Denk hier eens over na: zult u een bepaalde auto eerder
kopen omdat ermee wordt geadverteerd of omdat uw vriend
er zo lyrisch over praat?”
Buzz Marketing is gericht op het verspreiden van ‘de
boodschap’ via de persoonlijke netwerken van consumenten.
Dit impliceert dat de boodschap vertaalt wordt in de eigen
woorden van die consumenten, dat zij ze als het ware zelf
maken. De conversationele waarde van een boodschap is
dus essentieel. Buzz Marketing speelt dus actief in op
‘word of mouth’, probeert die te initiëren
en te sturen, om zo een geloofwaardige boodschap via persoonlijke
kanalen bij de uiteindelijke doelgroep te krijgen.
De voordelen zijn duidelijk: het is goedkoper dan adverteren
in media, het is de ultieme vorm van 1 to 1 communicatie,
en het is gepriviligeerde communicatie. Vrienden die elkaar
een merk aanbevelen behoren tot een groep, waarvan elk
groepslid ook duidelijk voelt dat hij/zij een insider
is.
Salzman schrijft in het boek ‘Buzzmarketing’
dat deze manier van communiceren ondertussen de kinderschoenen
ontgroeid is, en in een meer volwassen fase is aanbeland.
Volgens haar zien Brand Managers Buzz Marketing nu ook
als een standaardoptie. Klopt dat ook voor België?
Uit de Jaarlijkse Marketing Enquête 2005 van The
House of Marketing blijkt dat bijna 37% van de 350 ondervraagde
Belgische marketing professionals niet vertrouwd is met
de term Buzz Marketing. We kunnen er dus wel van uitgaan
dat het in België nog iets langer zal duren vooraleer
Buzz Marketing werkelijk uit de startblokken is.
Hoe werkt Buzz Marketing? “Give them something to
talk about”.
Buzz Marketing bestaat enkel bij gratie van de individuen
die ervoor kiezen de boodschappen te ontvangen, en verder
te verspreiden.
Elk individu in die keten heeft de vrijheid om de boodschap
die hij/zij ontvangt te aanvaarden, te weigeren, of door
te sturen naar anderen. De consument zit achter het stuur.
In deze context spreekt men vaak over’prosumers’
in plaats van ‘consumers’, zo genoemd omdat
het pro-actieve consumenten zijn. Prosumers weten wat
ze willen, ze zijn zich bewust van de concurrentiestrijd
van ondernemingen, en van hun eigen rol daarin. Ze weten
dat fabrikanten grof geschut inzetten om hen te bereiken,
en dat hun aandacht letterlijk veel geld waard is. Marketeers
moeten dus goed weten hoe ze deze groep kunnen aanspreken
om ervoor te zorgen dat hun boodschap verder verspreid
zal worden.
Waarover willen mensen praten? ‘Gespreksvaluta’
is een zeer gewaardeerde vorm van rijkdom. Maar niet elk
topic is even interessant of geschikt als gespreksstof
met vrienden en relaties. Zaken die rechtstreeks te maken
hebben met het persoonlijke leven (familie, vrienden,
liefde, relaties) en beroepsleven zijn vaak zeer relevant.
Maar ook exclusieve informatie of unieke dingen die mensen
uit eerste hand ervaren en hen enthousiasmeren. Maar natuurlijk
ook shockerende of onverwachte gebeurtenissen, of verhalen
om angst en woede te ventileren.
Mark Hughes, CEO van Buzzmarketing, identificeert 6 manieren
om buzz te starten. Hij noemt het de ‘magic buttons’
die conversaties op gang brengen.
Magic Button 1: speel met het taboe. Alles wat te maken
heeft met intimiteit, sex, toilet en aanverwanten.
Magic button 2: breng het buitengewone. Mensen spreken
meer over ongewone dan over gewone dingen.
Magic button 3: zoek het ongehoorde, het ongeziene. Maar
let op met te sterke uitspattingen, en blijf zorgen voor
een link met het merk.
Magic button 4: geef mensen hilarische lachmomenten. Geef
ze een supergrappige ervaring die hen bijblijft en waarover
ze kunnen praten.
Magic button 5: zorg voor opmerkelijke gespreksstof. Breng
een verhaal met een bijzondere en speciale kant.
Magic button 6: hou het ‘geheim’. Geheimen
zijn de meest verspreide boodschappen.
Mythes rond Buzz Marketing: werkt het voor iedereen?
McKinsey & Company maakten een inschatting van de
sectoren waarin Buzz Marketing effectief meespeelt, en
publiceerden hierover een artikel in de Harvard Business
Review. Volgens hun inschatting wordt 13% van de Amerikaanse
industrie grotendeels gedreven door buzz (speelgoed, sportartikelen,
films, TV, amusement en recreatie diensten en mode). Ongeveer
54% van de industrie wordt voor een deel gedreven door
buzz (onder andere financiële diensten, hotels, electronica,
tabak, automobiel, farma, transport). En 33% van de industrie
zou grotendeels immuun zijn voor buzz (onder andere olie,
gas, chemie, verzekeringen, utilities).
In datzelfde artikel worden ook enkele mythes met betrekking
tot Buzz Marketing en de domeinen waarop het kan worden
ingeschakeld, gekelderd.
Mythe N°1: Buzz Marketing werkt enkel voor eigenzinnige,
speciale, extravagante producten / merken. Niet waar.
Buzz Marketing werkt ook voor op het eerste gezicht ‘saaie’
of niet-trendy producten zoals geneesmiddelen op voorschrift.
Mythe N°2: Buzz gebeurt gewoon, je kan het niet beïnvloeden.
Niet waar. Buzz is meer en meer het resultaat van slimme
marketing tactieken waarbij bedrijven een groep ‘front
runners’ identificeren en deze bevoorraden met producten,
en de kracht van ‘grassroot’ marketing als
hefboom gebruiken.
Mythe N°3: De beste starters van buzz zijn je beste
klanten. Niet waar. Vaak is een tegencultuur een veel
sterkere aanzet tot significante buzz.
Mythe N°4: Om van buzz te genieten, moet je de eerste
zijn. Niet waar. Ook copycat bedrijven kunnen via buzz
een belangrijke meerwaarde realiseren.
Mythe N°5: Media en reclame zijn nodig om buzz te
creëren. Niet waar. Media en traditionele reclame
kunnen buzz juist in de kiem smoren of flagrant tegenwerken.
Is het nu Push of Pull?
Let op als u nog eens een drankje krijgt van een hippe
klant in een trendy bar. Veel kans dat hij of zij op de
payroll staat van het merk dat u krijgt aangeboden.
Een standaard ‘buzz starter’ is het plaatsen
van goed geïnformeerde, interessante en/of aantrekkelijke
mensen op plekken waar ze hun ‘persoonlijke meningen’
over merken kunnen delen. Bijvoorbeeld online via chatrooms,
een techniek die al zeer veel gebruikt wordt voor de promoties
van films, binnen en buiten Hollywood. Maar ook offline
in bars, clubs en andere ontmoetingsplaatsen.
‘Roach bait’ betekent dat mensen in hippe
bars iemand een drankje aanbieden en daarna tijdens de
babbel uiteraard lovende dingen zeggen over het merk dat
hen betaalt.
‘Product-seeding’ is een andere techniek,
waarbij via een zeer beperkte groep van consumenten een
product in de markt gelanceerd wordt. Het merk kiest een
beperkte groep ‘ideale consumenten’, met name
mensen die het merk een boost qua imago geven en door
hun omgeving als opinion leaders gezien worden. Deze ideale
klanten krijgen het product bijvoorbeeld in een pre release
fase gratis aangeboden. En zorgen voor de nodige credibiliteit
bij de grotere klantengroep.
Online Buzz Marketing bestaat natuurlijk ook uit het creëren
van leuke filmpjes of berichten die massaal worden verspreid
via mailboxen van vriendennetwerken. Vaak is het hier
helemaal niet duidelijk of de oorspronkelijke afzender
van het bericht, of de maker van het filmpje of spelletje
een onvermoede mens dan wel een uitgekookte Brand Manager
is. Als het bericht grappig, slim, of interessant genoeg
is, doet dat er eigenlijk ook niet toe.
In deze ruwe opsomming van enkele Buzz Marketing technieken
is meteen de zwakte van het concept duidelijk.
Buzz starters betalen om een merk ‘ongemerkt’
te lanceren, gratis producten uitdelen aan beïnvloeders,
… Het lijkt allemaal verdraaid veel op de vermomde
reclame waarover we hierboven al schreven. Verkapte vormen
van Push Marketing. Zijn ‘prosumers’ (actieve,
kritische consumenten) naïef genoeg om zich hierdoor
te laten (ver)leiden?
Het inschakelen van bloggers en persoonlijke netwerken
om een boodschap te laten vertalen en verspreiden, is
van een heel andere aard. Omdat de marketeer op een andere
manier met deze groep moet omgaan, als hij/zij wil dat
zijn bericht überhaupt wordt opgepikt. Het is Pull
Marketing in zijn meest pure vorm, en de gevoeligheden
sluiten heel nauw aan bij die waarmee PR professionals
dagelijks leven.
Van Alfa’s en Bijen: de ‘buzz starters’
en verspreiders.
EURO RSCG onderscheidt in de ‘buzz keten’
de Alfa’s en de Bijen.
Alfa’s zijn degenen die de groep leiden, die meningen
beïnvloeden. Ze hebben de neiging tot domineren,
ze zoeken het nieuwe op en zijn goed geïnformeerd
over een veelheid aan onderwerpen. “Hun intuïtieve
gevoel voor hun omgeving en een buitengewone vaardigheid
om vragen en antwoorden aan elkaar te koppelen uit diverse
bronnen, geven hen een overtuigd gevoel van wat eraan
komt, lang voordat iemand anders het oppikt. Ze ervaren
en proberen vaak dingen uit voor anderen en zijn niet
bang om risico te lopen.” Alfa’s hebben een
contune behoefte aan stimuli, ze minachten conventies,
regels en tradities. Ze zijn ook een uiterst mobiele groep,
die vaak in het buitenland wonen of studeren en ervan
genieten een veelheid aan culturele invloeden in hun eigen
persoonlijke mix te integreren.
Alfa’s opnemen in Buzz campagnes vereist dat ze
zich een insider voelen. Ze willen graag de scoop hebben,
de preview. Alfa’s zijn bijzonder gevoelig aan ‘invitation
only’ evenementen en aan pre-releases.
Hoewel Alfa’s een groot netwerk hebben, zouden ze
toch niet zo supersociaal zijn. Daarvoor hebben ze hun
Bijen-vrienden. Bijen zijn, anders dan Alfa’s, meer
verbonden en communicatief. In Buzz Marketing zijn Bijen
even belangrijk als Alfa’s. “Bijen zorgen
ervoor dat de informatie de massa’s bereikt. Zij
vertalen de ideeën van vernieuwers naar iets wat
een groter publierk kan begrijpen en gebruiken.”
Bijen kunnen we eigenlijk gelijkstellen met de early adopters
uit de Innovatie Adoptie Curve van Rogers. Alfa’s
staan dan voor de Innovators. Bijen en Alfa’s trekken
elkaar vaak aan. Bijen worden geïnspireerd door de
creativiteit van de Alfa’s, en Alfa’s waarderen
de extraverte en sociale aard van Bijen.
Cruciaal in Buzz Marketing is het identificeren van de
juiste beïnvloeders: de smaakmakers, degenen die
de trends verspreiden naar een veel grotere groep. Zowel
Alfa’s als Bijen spelen daarin hun rol. Uiteraard
zijn deze ‘supergeleiders’ verschillend afhankelijk
van het product of het soort dienst dat marketeers op
hun radar willen krijgen. Het vinden van die groep wordt
een van de belangrijkste uitdagingen voor de marketing
professional vandaag en morgen. Dit geeft voor velen een
bijkomende dimensie aan het begrip ‘customer insight’:
weet u wie de supergeleiders zijn voor uw doelgroep?
Buzz Marketing of Bullshit Marketing?
Een voorbeeld van hoe het niet moet: Ogilvy & Mather
schakelde ‘studenten communicatiewetenschappen’
in om bloggers enthousiast te maken over de laatste American
Express campagne in Brussel. Björn Ognibeni, een
Duitse weblogger en Digital Marketing en PR consultant,
ontving een e-mail van een laatstejaarsstudent, waarin
die zijn waardering voor Björn’s blog uitsprak,
en de nieuwe Amex campagne prees. Na wat heen en weer
gemail ontdekte de blogger dat de student eigenlijk handelde
in opdracht van Ogilvy & Mather, de bedenkers van
de campagne. Op zijn weblog lees je zijn antwoord: “I
got the feeling that here somebody was walking the fine
line between clever Buzz and stupid Bullshit Marketing...
leaning dangerously towards the latter... The term Bullshit
Marketing summarizes methods where customers are not treated
as empowered, smart and connected individuals, but as
a dumb mass of idiots."
Buzz Marketing die uitgaat van Pull Marketing technieken
vertoont vele overeenkomsten met PR. Binnen PR gelden
een aantal basisregels die Buzz Marketeers ook in acht
moeten nemen. Tenminste, als ze geloofwaardiegheid en
aandacht opzoeken. En daarmee was het hele Buzz verhaal
toch begonnen?
Riachard Laermer beschrijft in ‘Full Frontal PR’
27 ‘Do or Die Commandments’. Een aantal daarvan
gaan net zo goed op voor Buzz Marketing.
Op nummer 1: koop geen journalisten om. Als je verhaal
niet goed genoeg is, zorg er dan voor dat het beter wordt.
Op nummer 9: lieg nooit. Overdrijf zelfs niet. De journalist
die de leugen overneemt en daarvoor na publicatie op de
vingers getikt wordt, zal jou niet vergeten.
Tot slot…
Communicatie werkt op verschillende manieren in op het
beslissingsproces van een potentiële klant. Traditioneel
leerden we dat massacommunicatie voornamelijk een rol
speelde op overall bekendheid en het creëren van
een voorkeursplaats in de ‘evoked set’ van
Howard en Sheth. Actiegerichte communicatie gaf de laatste
‘push’ om tot aankoop over te gaan. Moeten
we de traditionele kanalen overboord gooien? Misschien
niet onmiddellijk. Maar we kunnen ze wel actiever gaan
gebruiken als voeding voor de Buzz.
Waar speelt Buzz Marketing op in? Op alle niveaus. En
het is sterker dan de traditionele kanalen die we ter
beschikking hebben.
Natuurlijk is Buzz Marketing an sich geen nieuw fenomeen.
Mond-aan-mond reclame bestaat als begrip al zolang als
er marketing- en communicatiehandboeken bestaan. Wat vandaag
fundamenteel aan het veranderen is, is de manier waarop
marketing professionals ermee omgaan. Waar het vroeger
als een positieve ‘nice to have’ werd beschouwd,
een afgeleide van een goede marketing mix en traditionele
communicatie (een bonus zeg maar), is het vandaag voor
sommigen een actief en prioritair te bespelen instrument.
Een positieve fluistercampagne wordt niet meer beschouwd
als een fijne bijkomstigheid van de andere marketinginspanningen.
Het creëren van buzz wordt voor meer en meer merken
uit diverse sectoren de belangrijkste doelstelling. Omdat
het de enige manier lijkt om de verloren dialoog met consumenten
opnieuw te starten. Maar dan moeten marketing professionals
die consument als een volwaardige gesprekspartner beschouwen.
Die misschien meer weet over het product en zijn concurrenten
dan de marketeer. Die misschien beter op de hoogte is
van de trends en evoluties. Die enkel in dialoog zal treden
op basis van wederzijds respect.
Gelooft u in Buzz Marketing? Ga dan ook snel praten met
een aantal goede PR professionals. Zij zijn, meer dan
de traditionele reclamemensen, gewend aan het communiceren
met veeleisende doelgroepen.
________________________________________________________________________
Michèle Mees (37) is Partner bij The House
of Marketing. Ze bracht 7 jaar door in reclamebureau’s
(o.a. McCann-Erickson, VVL/BBDO), en was daarna intens
betrokken bij de start-up van 2 internetbedrijven (Yucom
en STEEL24-7). Begin 2002 keerde ze terug naar haar marketingroots
onder het dak van The House of Marketing.
The Buzz on Buzz, Renée Dye, Harvard Business Review,
2001
Lovemarks, The future beyond brands, Kevin Roberts en
A. G. Lafley, ISBN 1576872041 (www.lovemarks.com)
EURO RSCG/Business Week C-Suite Survey 2002
David Kirkpatrick, Want Truth in Advertising? Try a Blog,
Fortune January 14, 2005, http://www.fortune.com/fortune/fastforward/0,15704,1017715,00.html
Buzzmarketing, Marian Salzman, Ira Matathia, Ann O’Reilly
Jaarlijkse Marketing Enquête 2005, The House of
Marketing, www.thom.be
Buzzmarketing, Get people to talk about your stuff, Mark
Hughes, ISBN 1591840929, release datum 7 juli 2005 (www.buzzmarketing.com)
The Buzz on Buzz, Renée Dye, Harvard Business Review,
2001
Buzzmarketing, Marian Salzman, Ira Matathia, Ann O’Reilly
Malcolm Gladwell, The Tipping Point : how little things
can make a big difference, 2000
http://www.site-9.com/blog/archives/000471.html
Richard Laermer, Full Frontal PR, Building Buzz About
Your Business, Your Product, You, 2003, ISBN 1-57660-181-1
|
|
|
|
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
 |
 |
|